Een liefhebbende vader schreef mij vandaag op donderdag 15 januari 2026:
15 jaren vechten is lang genoeg voor mij
Nu laat ik haar met rust zoals zij heeft aangegeven
Het is mijn manier van loslaten en rouwprocesš
Oudervervreemding heeft een verwoestende impact op mij als verstoten ouder. De gevolgen zijn vaak vergelijkbaar met een complex trauma of een rouwproces waarbij mijn dochter nog leeft, maar emotioneel onbereikbaar is.
Psychologische en emotionele gevolgen van mijn ervaringen zijn, Chronisch rouwverwerkingsproces: Ik ervaar “levend verlies”; er is geen afsluiting omdat mijn kind nog leeft, maar het contact volledig is verbroken.
1 reactie
LAAT EEN REACTIE ACHTER
Deze site gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie gegevens worden verwerkt.
Beste verstoten vader,
Focus op hoop en volhouden!
“Vader zijn op afstand, zonder contact, voelt als rouwen om jouw dochter of zoon die er nog is waarvan het contact duurzaam verbroken is. Probeer hoop te houden, maar het is begrijpelijk voor de ervaringen dat levende verlies jou van tijd tot tijd herhaaldelijk uitputten. Het helpt als je je ervaringen gaat delen met lotgenoten en op een vreedzame manier laat zien dat je er gewoon gewoon bent, ook als je het even niet weet hoe het met de andere de leegte om moet gaan.”
Daarom mijn condolecia!
Veel sterkte met je verlies.
Groetjes van een lotgenoot.