1. Dag Paul,
   Aangrijpend levensverhaal is deze podcast.. Ik heb ook het plan om een podcast te maken over de gebeurtenissen van 35 jaar geleden die leidde tot een scheiding en uithuisplaatsing van twee jonge dochters. Erk P Rijks bracht onlangs een boek uit en noemt daarin PLOOB in hoofdstuk 6.
   Ik ben moeder en heb uiteindelijk na drie jaar rechtszaken en ellende de meisjes terug gekregen en opgevoed. De vader heeft hen later niet meer gezien.

   Beantwoorden

2. Nog niet helemaal bij het einde van de podcast. Wat indrukwekkend en in en in triest. Al voordat wij kinderen kregen hadden we het al over de stigmatisering gehad dat vaders vaak aan het kortere eind trokken als het om de omgang en opvoeding van kinderen betreft. Dat het oneerlijk leek te gaan. Inmiddels zoveel jaar verder…. erg spijtig om te lezen dat dat gevoel wat we hadden klopt. Dat het kind op de eerste plaats altijd de dupe is van een scheiding. EN zeer schokkend dat zo vaak één van de ouders ongewild helemaal uit beeld raakt. Hartverscheurend om te horen dat dit gebeurt. Daarbij echt ongelooflijk dat de bijkomende instanties geen evaluaties van hun acties houden. Fijn dat de rechter in de podcast het gesprek voor eens aangaat. Ik snap best dat het niet altijd persoonlijk kan, maar de rechtelijke macht en andere ‘familie beschermende instanties’ moeten toch weten of hun ingeslagen weg het juiste effect heeft? Je moet toch weten of de genomen beleidskeuzes uitwerken zoals gedacht, waar je eventueel zou kunnen bijsturen?
   Dapper van de maker van de podcast. Ik hoop dat deze podcast de maatschappij en met name alle instanties rondom familierecht hierdoor achter de oren krabt en eens nagaat waar we als maatschappij mee bezig zijn. Dat er verandering in gang gezet kan worden.
   Ik kan me niet voorstellen hoe pijn het zou doen om onze kinderen niet meer te kunnen zien. Kinderen moeten overleven…. door de wijze waarop we bezig zijn gaan ze kapot. De GGZ loopt al jaren vol. Kinderen en ouders in deze situatie komen onbedoeld ook aankloppen. Ieder kind roept wel eens dat je als ouder stom bent. Iedere ouder wil wel eens een kind achter het behang stoppen…. Als ik de podcast hoor dan ben ik bang dat iedereen op eieren loopt en alle ingehouden frustraties, onwetendheid, verlangens naar elkaar enz…. dat kan niet anders dan zorgen voor psychische en lichamelijke klachten. Niet alleen voor de kinderen en de verstoten ouders, maar ook alle familie eromheen; opa’s, oma’s, ooms, tantes, neven en nichten. Ook vrienden en buren van kinderen en hun verstoten ouders kunnen er last van hebben. Als je meelevend bent kan je zelfs dus (ondanks dat je volgens leidraden er verder vanaf staat) echt hinder van ondervinden. Het is voor niemand makkelijk. Grote hoop dus dat hulpverleners en rechtelijke macht meer gaat nadenken over de afgelopen x jaar en wat het de individuen en ons als maatschappij heeft opgeleverd.
   Elk kind, ouder, grootouder en overige familie is een deel van een persoon zijn eigen bestaan. Als je een wortelstelsel van een persoon afneemt is dat dus een deel van de eigen persoon die je laat sterven in mijn ogen.

   Beantwoorden

Deze site gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie gegevens worden verwerkt.